Ontslag en openstaande vakantiedagen: wat nu?

Ik spreek regelmatig mensen die bij ontslag te horen krijgen dat hun openstaande verlofuren niet worden uitbetaald. “Daar houd je toch niets aan over,” wordt er dan gezegd. Maar klopt dat wel?

Marleen (34) kwam bij mij terecht nadat ze via TikTok over ons had gehoord. Ze zat midden in een lastige situatie en wilde vooral de emotie uit het gesprek met haar werkgever halen. Zelf kwam ze er niet meer uit.

Een lastige situatie bij een klein bedrijf

Marleen werkte bijna vijf jaar als office manager bij een kleine marketingorganisatie. Samen met één collega was zij de enige werknemer. De twee directeuren bleven aan.

Vanwege bedrijfseconomische redenen kregen beide werknemers een vaststellingsovereenkomst aangeboden. Op zich geen verrassing, maar er ontstond al snel discussie over haar openstaande verlofuren.

Marleen had in de afgelopen jaren hard gewerkt en nauwelijks vrij genomen. Daardoor had zij 212 uur aan verlof opgebouwd over 2024 en 2025. Haar werkgever wilde deze uren niet uitbetalen. Volgens hem hield zij daar toch niets aan over.

Marleen was vooral teleurgesteld. Ze had zich jarenlang ingezet voor het bedrijf en voelde zich niet serieus genomen.

Wanneer moeten verlofuren worden uitbetaald?

In de basis geldt: bij het einde van een dienstverband moeten openstaande verlofuren worden uitbetaald.

Toch zit daar een belangrijk verschil. Bij ontslag via het UWV is uitbetaling verplicht. Bij een vaststellingsovereenkomst kunnen partijen hier afspraken over maken. Werkgevers proberen daar soms van af te wijken.

Dat betekent niet dat je zomaar genoegen moet nemen met niets.

Let op:
Ook als verlofuren onder het bijzonder tarief vallen, houd je vaak nog steeds een aanzienlijk bedrag over. Laat je dus niet misleiden door uitspraken dat het “toch niets oplevert”.

De aanpak: van emotie naar strategie

In deze zaak heb ik de werkgever gewezen op de gevolgen van een UWV-procedure. Die route kost tijd en geld. Bovendien moet de werkgever dan alsnog de openstaande verlofuren uitbetalen en schuift de einddatum vaak op.

Daarnaast heb ik een tegenvoorstel gedaan en onderhandeld over de verlofuren. Toen de situatie dreigde te verharden, heb ik ook contact gehad met de advocaat van de werkgever om het gesprek weer inhoudelijk te maken.

Door de focus te verleggen van emotie naar feiten en risico’s, ontstond er weer ruimte voor overleg.

Het resultaat: een oplossing voor beide kanten

Marleen wilde haar verlof uitbetaald krijgen. De werkgever wilde dat niet. Uiteindelijk hebben we een middenweg gevonden.

  • De helft van de verlofuren werd uitbetaald
  • De einddatum werd een maand opgeschoven
  • De beëindigingsvergoeding lag ongeveer een derde hoger dan de wettelijke transitievergoeding

Misschien nog wel belangrijker: de relatie tussen Marleen en haar werkgever werd hersteld. Ze konden weer normaal met elkaar omgaan en het werk netjes afronden.

Mijn advies over verlofuren bij ontslag

Wat ik vaak zie, is dat mensen zich laten overtuigen door uitspraken die niet kloppen of maar deels waar zijn. Zeker als er emotie speelt, is dat begrijpelijk.

Belangrijk:
Laat je niet wijsmaken dat je niets overhoudt aan de uitbetaling van verlofuren. Ook met belasting blijft er vaak meer dan de helft over. En dat kan om serieuze bedragen gaan.

Hulp nodig bij een vaststellingsovereenkomst?

Heb jij een vaststellingsovereenkomst ontvangen en twijfel je over de inhoud? Of wil je weten waar je recht op hebt?

Bel ons direct op 088-6002811 (gebruikelijke belkosten) of vul het contactformulier in. Onze juristen controleren jouw situatie en zorgen dat je krijgt waar je recht op hebt.