Ja, dat kan. Als je na twee jaar ziekte met een vaststellingsovereenkomst (VSO) uit dienst gaat, kan er naast de beëindigingsvergoeding soms ook ruimte zijn voor een schadevergoeding. Bijvoorbeeld wanneer je door een incident op het werk letsel hebt opgelopen en de werkgever daarvoor mogelijk aansprakelijk is.
Dat speelde in een zaak die ik onlangs behandelde. Mijn cliënt werkte in de psychiatrische zorg en werd tijdens zijn werk aangevallen door een patiënt en bedreigd met een mes. Hij ontwikkelde hierdoor PTSS en raakte volledig arbeidsongeschikt. Na twee jaar ziekte kreeg hij een VSO. Voor mij was duidelijk dat we niet alleen naar de correcte beëindiging van zijn dienstverband moesten kijken. Ook de schade door het incident moest worden meegenomen.
Waarom vroeg ik om een aanvullende schadevergoeding?
Voor mij waren er duidelijke aanknopingspunten om de werkgever aan te spreken op de gevolgen van het incident. Daarbij waren vooral de stukken die vlak na het incident waren vastgelegd belangrijk. In een e-mail aan de directie had de werkgever na het incident zelf aangegeven dat er onvoldoende was gedaan aan de veiligheid op de groep. Ook in verslaglegging met de bedrijfsarts had de direct leidinggevende zich hierover uitgelaten.
Toen we over de VSO gingen onderhandelen, wilde de werkgever dit niet opnieuw bevestigen. Gelukkig had mijn cliënt de eerdere stukken nog. Die gaven mij belangrijke aanknopingspunten om naast de beëindigingsvergoeding ook over een schadevergoeding te onderhandelen.
Bij het bepalen van het bedrag heb ik gekeken naar de concrete gevolgen voor mijn cliënt. Daarbij speelden onder andere inkomensschade, pensioenschade en kosten voor therapie een rol.
Met deze stukken hadden we ook kunnen onderzoeken of een procedure tegen de werkgever een goede vervolgstap was. Mijn cliënt wilde dat liever niet. Een procedure kost tijd, de uitkomst is onzeker en zo’n traject kan mentaal zwaar zijn. Hij wilde wel gecompenseerd worden voor wat hem was overkomen, maar wilde vooral proberen er samen uit te komen en de zaak daarna te kunnen afsluiten. Daarom hebben we ervoor gekozen om de schadevergoeding mee te nemen in de onderhandelingen over de VSO en niet naar de rechter te stappen.
Wat hebben we over de schadevergoeding afgesproken?
De werkgever wilde in eerste instantie niet meegaan in een aanvullende vergoeding en wilde de kwestie aan de verzekeraar voorleggen. Ondertussen verstreek er steeds meer tijd en mijn cliënt wilde vooral verder met zijn leven.
We zijn verder gaan onderhandelen en kwamen uiteindelijk tot een schadevergoeding waarmee mijn cliënt kon instemmen. Het bedrag blijft vertrouwelijk, maar voor hem was het een mooi en passend resultaat.
Bij zo’n regeling is het belangrijk dat de schadevergoeding in de VSO duidelijk wordt onderscheiden van de beëindigingsvergoeding. Leg ook zo concreet mogelijk vast voor welke schade het bedrag wordt betaald.
Dat kan ook fiscaal van belang zijn. Een vergoeding voor daadwerkelijk geleden letselschade kan anders worden behandeld dan bijvoorbeeld een bedrag dat feitelijk loon of inkomensverlies vervangt. Alleen opschrijven dat een bedrag ‘netto’ wordt betaald, betekent daarom niet automatisch dat er geen belasting over verschuldigd kan zijn. Partijen kunnen wel afspreken dat de werkgever het risico van eventuele loonheffing voor zijn rekening neemt.
Welke andere vergoeding kreeg mijn cliënt bij het einde van zijn dienstverband?
De schadevergoeding stond los van de vergoeding voor het beëindigen van de arbeidsovereenkomst. Ook over die beëindigingsvergoeding hebben we onderhandeld.
Mijn uitgangspunt was dat mijn cliënt financieel niet slechter moest uitkomen doordat hij instemde met een VSO. Met die VSO hoefde de werkgever immers geen ontslagprocedure via het UWV te voeren.
Daarom hebben we bij de vergoeding rekening gehouden met een opzegtermijn van vier maanden, alsof de beëindiging via het UWV was verlopen. Zo werd hij financieel gecompenseerd voor het feit dat zijn arbeidsovereenkomst via een VSO werd beëindigd.
Waarom is finale kwijting zo belangrijk?
Daarnaast was bij deze VSO de finale kwijting een belangrijk punt. Daarmee spreken werkgever en werknemer in principe af dat zij na uitvoering van de overeenkomst niets meer van elkaar te vorderen hebben.
Als er daarnaast een mogelijke schadeclaim speelt, moet je dus goed opletten. Leg duidelijk vast of de schade met de afgesproken vergoeding volledig wordt afgewikkeld of dat bepaalde aanspraken buiten de finale kwijting blijven.
Mijn cliënt koos er bewust voor om alles definitief af te handelen. Hij kon instemmen met de vergoeding en wilde daarna ook echt een streep onder de zaak zetten.
Voor iemand anders kan die keuze anders uitpakken. Zeker als nog onzeker is welke gevolgen een incident in de toekomst zal hebben, moet je goed begrijpen waarvan je afstand doet voordat je finale kwijting verleent.
Is procederen altijd de beste keuze?
De keuze van mijn cliënt om niet te procederen was heel persoonlijk. Voor zijn arbeidsongeschiktheid had hij altijd met plezier bij zijn werkgever gewerkt en veel collega’s waren vrienden geworden. Bovendien wilde hij naar Spanje emigreren en dit hoofdstuk achter zich laten.
Vrijwel iedereen om hem heen vond dat hij moest procederen. Zelf keek hij daar anders naar. Door te onderhandelen kwamen werkgever en mijn cliënt uiteindelijk samen tot een oplossing. Hij kreeg een financiële compensatie waarmee hij kon instemmen en kon de zaak daarna ook mentaal afsluiten.
Dat is voor mij de belangrijkste les uit deze zaak. Juridisch gezien kun je goede redenen hebben om te procederen, maar dat betekent niet automatisch dat een procedure voor de persoon achter de zaak ook de beste oplossing is. Soms is een goede regeling waarmee iemand daadwerkelijk verder kan minstens zo waardevol.
Heb jij na twee jaar ziekte een vaststellingsovereenkomst ontvangen? Laat ons deze gratis nakijken. Onze juridische experts controleren jouw VSO en zorgen ervoor dat je weet waar je aan toe bent voordat je tekent. Bel ons op 088-6002811 (gebruikelijke belkosten) of vul het contactformulier in.
